You Are Viewing

A Blog Post

ZZP = Luchtbel

Het leven van een ZZP-er zoals ik

Een medewerker bij een opdrachtgever; “Mag ik jou wat vragen? Iedere keer als mijn mobiel overgaat en ik neem ‘m niet op, dan gaat daarna automatisch Facetime rinkelen op m’n Ipad. Hoe komt dat?”

Facetime. Face-time… In mijn hoofd klinkt het een paar keer Facetime. En in slowmotion. Faaaaccceeetttiiimmmeee… Er is paniek in het systeem. Niet in de laatste plaats ingegeven door het gezicht van de betreffende medewerker die mij ietwat ongelovig aankijkt alsof ze denkt ‘hij weet toch in vredesnaam wel wat Facetime is he!?’ “Facetime?”, vraag ik met enige twijfel. En uiteraard heb ik het woord weleens horen vallen maar dat is het dan ook. “Sjees. Ik dacht dat jij verstand had van ICT!? Je weet toch wel wat Facetime is? De hele wereld gebruikt Facetime!”

Van allesweter met één goedgerichte klap naar loser. Met name door die laatste zin: De hele wereld gebruikt… En ik ken het niet. Al mijn ervaringen van de afgelopen twintig jaar zijn niets meer waard. En ik wist het al langere tijd natuurlijk; Ik doe maar alsof… Heb het nog best lang volgehouden. Maar nu is de luchtbel die Michel Hurkens heet vakkundig tot ontploffing gebracht. Het spel is uit. Ik moet weer in loondienst.

In twee minuten wordt mij door de dame in kwestie uitgelegd wat Facetime is en hoe het ongeveer werkt. Skype dus. Ik maak het mezelf maar even makkelijk. Het antwoord op de initiële vraag is ondertussen van ondergeschikt belang geworden. En met een bedankje aan de betreffende medewerker gaan we uit elkaar.

Eenmaal op kantoor ram ik op de nog opstartende laptop het woord Facetime in de browser. M’n Android staat inmiddels ook al op Playstore te snorren en zoekt zich een suffertje. Het duurt en het duurt en ik word een beetje appelig, hetgeen je niet zal verbazen, want dan… De verlossing! WTF!? Het is een Apple ding. En ik héb geen Apple dingen. Ben ook helemaal geen fan van Apple dingen. Da’s persoonlijk natuurlijk, maar toch. Logisch dat ik het niet kende…, denk ik.

De moraal van het verhaal is niet zozeer dat er teveel mensen op aarde rondlopen die Apple dingen als de ‘hele wereld’ zien maar het feit dat ik ondanks mijn ervaringen nog dagelijks rondloop met de gedachte dat mijn ZZP-zijn ineens helemaal in elkaar zou kunnen storten. Je zal toch maar iets, iets dat de hele wereld kennelijk wel weet, niet meekrijgen. Als organisatie, met een tig-tal medewerkers, overkomt je dat niet zo snel. Er zit er namelijk altijd één tussen die het wel weet. Als ZZP-er echter kun je wel inpakken. Dan houdt het op.

Het bovenstaande is natuurlijk niet helemaal waar. Je kunt niet alles weten. Ben ik me heel goed van bewust. Daarom werk ik graag samen met anderen. En toch, heel soms, op de meest onverwachte momenten komt die stoelpoot-knagende gedachte naar boven. Zal wel bij het ZZP-schap horen. Misschien dat ik mezelf maar moet verkopen als ‘organisatie’. En mijn organisatie bestaat uit een heleboel ZZP-ers. Of zoiets…

Deel dit berichtTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on FacebookEmail to someone